Toscane / Tuscany (English below pics)

Oh oh oh waar te beginnen… Bij t begin maar denk ik, van la Via Francigena. Ik werd een beetje gespannen wakker de eerste dag nog in Siena. Het is toch elke keer weer afwachten wat de weg gaat brengen en stiekem ben ik een beetje nerveus. Om me heen wordt gezegd dat t gaat regenen vandaag maar ik vind de lucht er veelbelovend uitzien. Ik zal wel zien, ik loop vandaag naar Ponte D’arbia, een klein gehuchtje. Ik heb geen slaapplaats geregeld en zal het allemaal wel zien, tegenwoordig denk ik altijd maar dat ik ook m’n tentje nog heb. Ik ga op weg en het blijkt dat de via francigena een erg makkelijk beloopbare en goed bewegwijzerde route is. Met rood-witte stickers op palen en bordjes bij kruisingen. En deze route is echt fantastisch mooi. Brede paden, glooiende heuvels, 100 miljoen verschillende kleuren. Elke heuvel die je oploopt biedt je een fantastisch mooi uitzicht. De wind ruist door de korenvelden en verder hoor je niets, behalve je eigen voetstappen en af en toe een auto over de stoffige onverharde wegen. En ik zie vlinders, nog meer vlinders, hazen, hertjes, eekhoorntjes!! Het is echt puur genieten en zo’n beetje zoals je een romantisch beeld van een pelgrimstocht hebt. De eerste dag vliegt voorbij en ik kom op tijd aan in ponte d’arbia. Daar kan ik kiezen of ik door wil lopen naar Buonconvento maar ik besluit dat t na 30 km wel prima is. Een goed besluit, want niet veel later is de lucht betrokken en regent ’t dat ’t giet en onweert ’t er lustig op los. Ik vind een pelgrimshostel waar je voor een donatie mag overnachten. En ik besluit dat dat ook leuk is voor de ervaring, het wordt iets wat ik zoveel mogelijk blijf doen. Van Ponte D’arbia loop ik de volgende dag naar San Quirico. Ik word onderweg opgehouden door een fietser die een interviewtje wil doen omdat hij een soort kleine docu maakt over de Via Francigena. Ik vind t wel gezellig en we kletsen een uurtje en hij schiet wat beelden. Het komt me allemaal niet heel professioneel voor maar ach, het is wel erg grappig. De route is wel iets zwaarder, maar dat komt doordat de regen van de gister nog kurkdroge wegen een soort zompige modderwegen heeft gemaakt. Ik kom maar moeizaam vooruit en groei met elke stap een halve centimeter. Daarna volgt een grindweg, wat allemaal lekker aan die kleffe klei blijft plakken, dus fijner is t niet. Maar ach, ik loop in de zon en ploegbvrolijk verder naar San Quirico. Weer een hostel, met z’n allen op een slaapzaal en deze nacht slaap ik slecht. Maar goed, het is spotgoedkoop en ik ben niet zuinig geweest de afgelopen weken dus dit is wel even goed voor mijn budget! 

Van San Quirico vertrek ik vroeg naar Radicofani, waardoor ik mooie foto’s kan maken van de prille ochtend. Met laaghangende bewolking op het land en hoge bewolking daarboven. De route is lang en aan het eind erg zwaar. De laatste 10 km mag je lekker bergop. Maar dan kom je ook echt in het schattigste dorpje ever. Waar ik besluit voor een comunale ostello te gaan. Dat moet ik denk ik even uitleggen: de meeste dorpjes hebben 2 pelgrimshostels. Eén ‘religieuze’ en één comunale, zeg maar gemeentelijk. Mijn meeste medepelgrims slapen in de ‘religieuze’ omdat die altijd een kookgelegenheid hebben. Maar ik heb mijn eigen kookgelegenheid en in de comunale is het rustiger. En deze nacht heb ik het geluk dat ik in m’n eentje op een slaapzaal lig. Dus ik kan heerlijk even bijtanken!! In Radicofani raak ik in gesprek met Silvana. Een ontzettend lieve vrouw die me overlaadt met tips omdat ik nogal ruim in de tijd zit. Wat jullie nog niet weten, de meesten dan, is dat ik nu nog maar een week verwijderd ben van Rome. Wat dus wil zeggen dat ik veel te snel ben gegaan en nog tijd over heb die ik goed wil besteden. Maar goed, Silvana geeft me een hoop tips en heeft de lekkerste honing vruchten cake die ik ooit op heb! Ik neem de volgende ochtend een stuk mee en snoep daar nog 2 dagen van! Van Radicofani loop ik naar Aquapendente, wat volgens mijn app een zware etappe moet zijn, maar dat is absoluut niet het geval. Het gaat veelal bergaf en ik vind t nog altijd heerlijk. Langzaam begint het landschap te veranderen naar minder heuvelachtig en voor mijn gevoel ook iets droger. Het blijkt dat we vandaag Toscane verlaten en Lazio / Latium inlopen. ’s Avonds bekijk ik nog een keer de heerlijk mooie foto’s die ik van Toscane heb mogen maken. Wat laat de natuur zich heerlijk makkelijk mooi vastleggen. Ik hoef geen moeite te doen voor deze plaatjes. Je kunt hier bijna geen lelijke foto’s maken. En ik weet 1 ding wel zeker, Toscane ga ik zeker nog een keer bezoeken, hopelijk inclusief die schattige pittoreske stadjes die ik hier tegen ben gekomen! 

Van Aquapendente gaat de route naar Lago di Bolsena. Ik neem lekker een camping in plaats van een ostello, zodat ik in mijn ‘private suite’ (lees: tunneltentje) lekker tot rust kan komen na alle hostels. Tijd voor een duik een even heerlijk genieten! Wel moet ik gaan nadenken over wat ik wil. Wil ik nu al naar Rome, wil ik door Rome heen, wil ik hier blijven en de bus pakken naar andere steden in de omgeving, wat wil ik eigenlijk met die onverwachte extra tijd die ik heb?? 

Ik zal er eens goed over na moeten denken, want ik wil wel terugkijken op het eind van deze reis zoals ik op alles tot nu toe terug kan kijken: een fantastisch avontuur met alleen maar heel veel lieve mensen en heel veel mooie momenten. En natuurlijk de mooiste omgeving die je je maar kan wensen. Voor mijn gevoel ben ik nog niet uitgelopen, maar Rome is vanaf hier wel erg dichtbij….

Terugblik op Siena
Siena – Ponte d’Arbia
Siena – Ponte d’Arbia
Heerlijke verlaten weggetjes
Siena – Ponte d’Arbia
Siena – Ponte d’Arbia
Ponte D’arbia
Hostel in Ponte d’Arbia
Ponte D’arbia – San Quirico
Ponte d’Arbia – San Quirico
Een buitje 🙂 ging gelukkig langs me heen
Buonconvento
San Quirico
San Quirico
San Quirico – Radicofani
San Quirico – Radicofani
San Quirico – Radicofani
Pelgrimsbrug 😉
San Quirico – Radicofani
Radicofani – Aquapendente
Radicofani – Aquapendente
Radicofani – Aquapendente
Aquapendente
Aquapendente – Lago di Bolsena
Aquapendente – Lago di Bolsena
Aquapendente – Lago di Bolsena
Aquapendente – Lago di Bolsena
Lago di Bolsena met links in t hoekje Bolsena
Lago di Bolsena
Lago di Bolsena
Aquapendente – Lago di Bolsena

Oh oh oh where to start… At the beginning I guess. The start of the Via Francigena. I’m a bit tense when I wake up the first day. It stays a surprise every day what the way will bring and I’m a little bit nervous. Around me people are saying it will rain today, but I think the sky looks pretty good. Oh well, I’ll see. I’m walking today to Ponte D’arbia, a tiny town. I didn’t arrange a sleeping place and will just see where I end up. Nowadays I always think I have my tent to set up if I need to. I start walking and the via francigena appears to be an easy road to walk and it has good signing. There’s white and red stickers and at the crossings there are signs. And it’s so so beautiful. There’s rolling hills (if Google translated that correctly for me), wide paths and a 100 million colors. Every hill you climb offers an amazing view. You hear the wind through the fields and besides your own footsteps and a single passing car on the dusty unpaved roads you here nothing. And I see butterflies, more butterflies and deers and squirrels. It’s really just enjoying and kind of how I romantic view of a pilgrimage is. The first day is over before I know it and I reach Ponte D’arbia quite in time. There I can decide if I want to walk on to Buonconvento, but I decide to stay in Ponte d’arbia. After 30 km I think that’s fine. A good decision, because half an hour later the clouds are coming and it’s raining and thundering. I find a pilgrimage hostel for the night. You don’t pay, you donate. I decide it’s good for the experience and when I have a bed and a shower I’m good. It becomes something I keep doing. 

The next day I walk from Ponte D’arbia to San Quirico. A cyclist keeps me along the way, he wants to take an interview because he’s making a small documentary about the via francigena. I think it’s funny and we chat for about an hour. He shoots some material and it all doesn’t look very professional but it’s nice and fun. The route is a bit more tough, because the rain from yesterday made the dry roads to some kind of muddy roads. It’s hard moving forward and with every step I grow a bit. After that there’s a gravel road, which sticks to the mud on my shoes, so it’s not very nice to walk. But oh well, the sun is shining, and I’m working my way to San Quirico. Another hostel, with all of us on a dorm and this time I don’t sleep well. But oh well, it’s incredibly cheap and I have been spending enough money lately so it’s good for my budget. 

From San Quirico I leave early to Radicofani, and I can make some beautiful pics of the low clouds in the valleys. The route is long and very heavy at the end. The last 10 km is uphill. But than you and up in the cutest little town ever, where I decide to go to the ostello comunale, which I maybe have to explain: in these small towns you usually have two hostels, a ‘religious’ one and a comunale. Most of my fellow pilgrims sleep at the ‘religious’ one, because you can cook there and the comunale doesn’t offer that. But I can cook anywhere so I don’t really mind. And the comunale is a lot more quiet. I’m alone in the dorm and can have a nice recover from the hard day. 

In Radicofani I get into a chat with Silvana, a very sweet woman who gives me lots of tips because I have a lot of extra time. What a lot of you don’t know is that at this time I’m only a week away from Rome. Which means I went to fast and have some time left over I want to spend well. Silvana gives me lots of tips and also makes me taste the best honey and fruits cake I have ever eaten! I take a piece with me and will be enjoying that for the next two days. From Radicofani I walk to Acquapendente, according to my app a hard leg, but in reality it’s a very easy and nice walk, almost everything downhill. I’m loving it. And slowly the landscape is changing, it gets a bit less hilly and I feel it’s also getting w bit dryer. It appears that today we’re entering Lazio / Latium. At night I take another look at the beautiful pictures I was able to take in Tuscany. How easily nature let’s itself being photographed. It’s not hard to take pretty pictures here, I think it’s hard to take an ugly picture here! And one thing I know for sure, I’ll be coming back here and hopefully to all these very pretty small towns I’ve been passing through here!

From Aquapendente the route goes to Lago di Bolsena. I take a camping instead of a hostel, so I can enjoy my private suite! I have the afternoon to enjoy a nice dive in the lake and than I have to think about the decision I have to make. Do I want to stay here, take a bus to other cities, and have a small holiday in my great holiday, do I continue walking, do I pass through Rome and continue?? I don’t really know. I do want to make a good decision, cause I want to look back at the end of my trip like I look back on the rest, one great adventure with nothing but sweet people and nothing but the most wonderful nature around me. I feel like I’m not ready to be done with walking yet, but Rome is getting very very close….

Advertenties

Een gedachte over “Toscane / Tuscany (English below pics)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s