Bijna in Rome / Almost in Rome (English below pics)

​In Bolsena heb ik een camping genomen, met het idee dat ik rustig aan zou doen, overal een beetje relaxen en dan op de 9e aankomen. Maar dat voelt niet fijn. En dan komt lieke met het idee dat ik ook naar Pompeii kan lopen. Naja, waarom ook niet! Maar om dat te halen zal ik lange dagen moeten maken, dat geeft niets, dat wil ik best, dus ik ben blij!

De volgende dag besluit ik door te lopen naar Viterbo, een pittig maar erg mooi dagje en wat 38 km moest worden werd 45. Tussen Bolsena en Viterbo ligt montefisacone en vlak daarvoor passeer je de 100 km grens. Nog 100 km naar Rome. Oh zo leuk!Montefisacone is een heerlijk stadje bovenop de heuvel met een prachtig uitzicht over Lago di Bolsena. Op weg ernaartoe mag ik nog een even een kudde schapen voorrang verlenen. Grappig. 

In Viterbo besluit ik op goed geluk te kijken naar een hostel. Toen ik aan de andere kant de stad weer uit liep ben ik maar gaan zoeken op internet en heb het eerste de beste hostel gezocht wat ik kon vinden. Niet het schoonste, maar ik was zo moe dat t me niets meer uitmaakte. En die avond heb ik m’n gedachten weer veranderd. Ik moest de volgende dag weer erg ver lopen om op tijd in Rome te komen en ik merkte dat ik helemaal onrustig werd van dat gevoel. Ik besloot om de volgende ochtend pas te kijken hoe ik me voelde en dan pas te beslissen. Of een lange tocht naar Sutri, of een korte naar Vetralla. Het werd een lange naar Sutri. Dacht ik. Totdat ik aan het wandelen was en die weg helemaal niet leuk was, maar een saaie route langs een drukke weg. En dat was de druppel. Waarom zou ik me druk maken over wanneer ik in Rome aankom en over of ik Pompeii haal of niet?! Rome was het doel en dat ga ik sowieso wel halen. Te vroeg of niet, boeien! Dus ‘van dag tot dag’ is weer het devies. Gewoon kijken waar ik zin in heb. Ik ben weer omgedraaid, ben terug gelopen en heb de mooie route naar Vetralla gepakt. De weg naar Vetralla is veel mooier dan die naar Sutri en ik loop helemaal gelukkig met mijn keuze naar Vetralla. Daar ben ik al voor 11.00 uur. Als ik op een terrasje zit te overdenken of ik verder ga of niet komt er een groepje van drie mannen bij die ik de laatste dagen al vaker ben tegen gekomen. Ik vraag ze waar ze heen gaan en of ik met ze mee mag lopen. En dat is prima, dus met z’n vieren, 2 Fransmannen en een Italiaan en ik lopen we naar Capranica. Van Vetralla naar Capranica is ook al zo mooi. En het fantastische aan de Via Francigena is dat die niet om de hazelnoot plantages heen gaat, maar er gewoon dwars doorheen. Super vet! In gemengd Frans en Italiaans komen we een heel eind in gesprekken en zo loop ik die dag weer 42 km, maar dit keer gewoon voor de lol. Heel veel beter dus! De heren kennen er een B&B met speciale pelgrims prijzen en voor een heel mooi prijsje kunnen we daar overnachten, avondeten en ontbijten. Het werd een heerlijke maaltijd, met nog een pelgrim die we ook al vaker tegen zijn gekomen. En voor mij was het dubbel leuk, omdat ik inmiddels het besluit genomen had de volgende dag naar Lago di Bracciano af te zakken. Weg van de via francigena, maar een heerlijk meer met leuke camping waarvan ik wel zou zien hoe lang ik er zou blijven. En dus was deze avond een beetje een afscheidsavond, omdat zij allevier door zouden lopen naar Campagnano di Roma. 

Het meer bleek een prima keuze. De weg ernaartoe was zwaar, Google maps hier in dit deel van Italië is niet optimaal en ik kom met m’n enkels in de modder, afgesloten weg, geen doorkomen aan tussen de distels en brandnetels. Ik moet onder prikkeldraad doorkruipen en door weilanden lopen, het is niet de fijnste dag! Maar uiteindelijk ben ik op de camping en het blijkt een heerlijke camping! Mijn tentje recht aan het water en na een frisse duik, onder het genot van een biertje, leer ik Monika en Albert kennen. Een Duits stel op vakantie met de caravan. Het klikt meteen en dat blijft de volgende 4 dagen doen. We kijken voetbal, drinken bier en schnapps, gaan samen naar het strand en Civitavecchia (leve de auto!). Zo heb ik 4 dagen heerlijk rust en kan ik lekker luieren. Maar na vier dagen beginnen de voetjes te jeuken om weer op pad te gaan, dus ben ik maar weer een stukje gaan wandelen! 

Van Capranica naar Campagnano di Roma, voor mij een lange etappe omdat ik eerst vanaf het station terug op de route moet komen. Maar wel een mooie route. Het eerste stuk na de camping ben ik gespannen, maar na een uur of 2 is dat volledig weggezakt en ben ik me er weer bewust van dat de via francigena een heerlijke route is. Maar ik had die laatste Google maps dag nog in m’n hoofd zitten. Na twee uur kan ik weer genieten van alle schoonheid. Het pad loopt door het bos en is heerlijk mooi. Met smalle paadjes, omgevallen bomen waar je onderdoor moet kruipen, bruggetjes gemaakt van boomstammen en het is er nog lekker fris ook! In Campagnano ben ik een Duitse vrouw tegen gekomen, Rebecca, die ook te vroeg in Rome aan zal komen. Beiden hebben we gehoopt om ons lief te zien bij aankomst en beiden zullen we het zonder moeten doen. Dus we hebben besloten om dan samen maar naar Rome te lopen, kunnen we elkaar binnen halen! 🙂 

En de een na laatste dag, dus vandaag, van Campagnano di Roma naar La Storta is verrassend mooi. Het landschap glooit weer heerlijk en wij glooien lekker mee! Het is mooi met stukjes door het bos maar ook mooie open velden. Mooie paadjes en het weer is de afgelopen 2 weken onafgebroken heerlijk mooi.
La storta ligt op 17 km van Rome. Wat betekent dat morgen de Grote Dag is. Morgen ga ik Rome bereiken. Wat een heerlijk gevoel. Ik heb ongeveer een week nodig gehad om met mijn autistische hoofd te wennen aan het feit dat mijn aankomst niet gaat zijn zoals ik dat al die tijd voor me heb gezien, maar nu ik er bijna ben ben ik alleen maar blij dat ik er bijna ben. Wat al jaren een droom is, is de afgelopen negen weken als een droom geweest zo mooi en wordt morgen voltooid. 
Ik ben een gelukkig mens

Lago di Bolsena – Viterbo
Lago di Bolsena – Viterbo sorry onscherp 🙂
Lago di Bolsena – Viterbo
Lago di Bolsena – Viterbo
Montefiascone
Montefiascone – Viterbo
Nog 100 km naar Rome!
Torre di pellegrini, montefisacone
Lago di Bolsena
Montefisacone – Viterbo
Montefisacone – Viterbo
Viterbo – Vetralla
Tussen de hazelnoot boompjes!
Hazelnootjes
Nog meer hazelnootjes
Capranica
Capranica
Samen eten 🙂
Capranica
Capranica – Lago di Bracciano
Lago di Bracciano
Lago di Bracciano
Zwart zand!
Monika en Albert
Ceri
Ceri
Lago di Bracciano 05:00 uur
Lago di Bracciano 06:00
Capranica – Campagnano di Roma
Capranica – Campagnano di Roma
Capranica – Campagnano di Roma
Een teken voor vanavond??
Campagnano di Roma – La Storta
Koetjes!
Formello
Campagnano di Roma – La Storta
Campagnano di Roma – La Storta
Campagnano di Roma – La Storta
Campagnano di Roma – La Storta
Moooooi
La Storta!!

In Bolsena I took a camping, with the idea of taking it easy, do some sightseeing and than arrive in Rome on the ninth. But I’m not feeling happy about that. And than Lieke gives me the idea of walking through Rome to Pompeii. And why not?! To make it there though, I have to make long walking days, but I’m okay with that, so I feel happy. 

The next day I decide to walk to Viterbo. A long but very pretty day what should be 38 km but turned out to be 45. Between Bolsena and Viterbo there’s a small town called Montefisacone and right before you enter the town you pass the 100 km point. Cool cool cool! Montefisacone is a lovely town on top of a hill with a great view over Lago di Bolsena. On the way I have to make room for a herd of sheep, hahaha! 

In Viterbo I decide to just walk and look for a hostel. When I’m walking out of the city on the other side I decide to check the Internet and take the first hostel I can find. It’s not the cleanest, but I’m so tired I don’t really care anymore. And that night I changed my mind again. I had to walk a long way again next day to get to Rome in time and I noticed that I got really restless of the idea. I decided to go for a good night sleep and than look the next morning what I feel like. Either a long walk to Sutri, or a short walk to Vetralla. I decided to go for the long walk to Sutri. Or so I thought. When I was walking the long way it turned out to be next to a very busy street and I really didn’t feel like doing that. And that was the last drop. Why would I worry about when I would arrive in Rome and whether I would make Pompeii or not? The goal was Rome and I’ll make that anyway. Too early or not, who cares. So I’m going to look from day to day. Whatever I feel like doing, I’m going to do. So I turned around, walked back and took the nice route to Vetralla. And the way to Vetralla is way nicer than the one to Sutri, so completely happy with my choice I’m walking to Vetralla. And I reach it before 11.00. When I’m sitting on a terrace deciding if I want to go to the next town or not a group of 3 men arrive whom I saw more often the last few days. I ask them where they’re going and if I can walk with them. And they say it’s fine, so with 4, 2 French guys, an Italian and I we walk to Capranica. And from Vetralla to Capranica is also really beautiful! The great thing about the via francigena is that for example it doesn’t go around the hazelnut plants, it goes straight through them! Super cool! We speak a mixture of French and Italian and it takes us a long way. And so I find myself walking another 42 km, but this time just for fun and good company, much much better! The gentlemen know a good b&b with pilgrims offers and we get a nice offer for a good night sleep, breakfast and dinner. It was a great evening, and we were joined by another pilgrim that we also ran into a lot the past couple of days. For me it was double fun, because I decided to go to Lago di Bracciano the next day. Off the route, but a nice lake with a good camping where I could relax for a bit. And so this night was kind of a goodbuy-party, because they would continue towards Rome the next morning.

The lake appeared to be a good choice. The way to it was heavy, Google maps and this part of Italy don’t work well together. I get to my ankles in the mud, have a closed road, have to walk through prickly plants and fields and crawl under barbwire. Not the nicest day of my trip. But eventually I reach the camping and it is really nice! My tent is right next to the water and after a refreshing dive, while enjoying a beer, I meet Monika and Albert. A lovely German couple on holiday with a mobile home. We have a good time straight away and keep on doing that for the next four days. We watch soccer, drink beer and schnapps (auch) go to the beach together and Civitavecchia (hooray for cars!) And so I have four days of rest. But after 4 days my legs want to continue, so I decided to go for a walk again. 

From Capranica I walk to Campagnano di Roma. A long stretch because I have to get to the station first, and than from the station back on the route. But it’s a lovely route. The first part after the campsite I’m a bit tense, but after an hour or 2 that’s completely gone and I’m again aware of the fact that this is the via francigena and it’s a really nice route. It’s just that that last Google route is still in my head. The path goes through the forest and is really pretty. With narrow paths, fallen trees where you have to walk under, bridges made of chopped down trees and it’s nice and fresh! In Campagnano I meet a German woman, Rebecca, who will also arrive in Rome too early. Both of us hoped to see their lovedone on arrival and both of us have to do it alone now. So now we decided to walk to Rome together, so we can keep eachother company! 

And today is the one but least day. I walk from Campagnano di Roma to La Storta and the road is surprisingly beautiful. We’re so close to Rome I can see it, but it’s still a very beautiful landscape. The hills roll and we roll along 😉 It’s pretty with bits of forest but also open fields. Nice paths but also the weather has been really good for the past two weeks! 

La Storta is 17 km from Rome, which means tomorrow is the Big Day. Tomorrow I will reach Rome. What a great feeling! Me and my autistic head needed a week to get used to the idea of not having the arrival in Rome I planned for all this time, but now I’m almost there I’m just happy I’m almost there. What has been a dream for years has been like a dream for the past 9 weeks and will be completed tomorrow. 

I’m a happy person